sexta-feira, 14 de maio de 2021

Anacreônticas XXXI

 Tântalo [filho de Zeus] certa vez pôs

rocha dos Frígios nas montanhas,

e criança uma vez  pássaro vôou

das andorinhas de Pandíon [filho do rei de Atenas].

Que eu espelho possa ser,

de modo que sempre olhes-me.

que eu túnica devenha,

de modo que sempre portes-me.

água desejo me tornar

para que sua pele eu lave.

perfume, mulher, possa eu devir

para que eu me esfregue em você.

e fita dos seios,

 pérolas de sua garganta,

e sandálias eu devenha:

para que só seus pés pisem em mim.


Anacreonte


Ἡ Ταντάλον ποτ' ἔστη

λίθος Φρυγῶν ἐν ὄχθαις,

καὶ παῖς ποτ' ὄνις ἔπτη

Πανδιóνος χελιδών.

ἐγώδ' ἔσοπτρον εἴην,

ὅπως ἀεὶ βλέπης  με·

ἐγὼ χιτὼν γενοίμην,

ὅπως ἀεὶ φορῇς με.

ὕδωρ θέλω γενέσθαι,

ὅπως σε χρῶτα λούσω·

μύρον, γύναι, γενοίμην,

ὄπως ἐγώσ' ἀλείψω.

καὶ ταινίη δὲμαστῶν,

καὶ μάργαρον τραχήλῳ,

καὶ σάνδαλον γενοίμην·

μόνον ποσὶν πάτει με.

domingo, 9 de maio de 2021

Anacreônticas XXX

 Conduza bom pintor

com a arte de Rodes efetue

pinte minha companheira

ausente, como eu digo.

pinte-me cabelos primeiro

separados e escuros:

de cera se possível,

pinte o perfume que aspirei.

pinte pois inteira a bochecha

por cabelos púrpuras

a fronte de marfim.

a sobrancelha não a me

deixe de fora nem a misture:

que eu tenha, como aquela,

a recordação do franzir das sobrancelhas

das pálpebras negras.

o olhar agora verdadeiro

longe do fogo faça,

com a alvez de Athena,

com a umidade de Afrodite

pinte o nariz e as bochechas

rosas com branco unidos.

pinte  os lábios, como Peitho [deusa da persuasão],

chamando o beijo.

delicado seja o queixa

cercado de nuca marmorada

que a Graça fez inteira.

enrugado seja

seu subterrâneo manto:

diáfana a carne

pouca, o corpo vergonhoso

afaste: vejo-a:

rápido, de cera, e dela já falara.


Anacreonte


Ἄγε ζωγράφων ἄριστε,

Ῥοδίης κάρανε τέχνης,

γράφε τὴν ἐμὴν ἑταίρην

ἀπεοῦσαν, ὡς ἄν εἴπω.

γράφε μοι τρίχας τὸ πρῶτον

ἀπαλάς τε καὶ μελαίνας·

ὁ δὲ κηρὸς ἄν δύνηται,

γράφε καὶ μύρου πνεούσας.

γράφε δ' ἐχ ὅλης παρειῆς

ὑπὸπορφυαῖσι χαίταις

ἐλεφάντινον μέτωπον.

το μεσόφρυον δὲμή μοι

διάκοπτε μήτε μισγε·

ἐχέτω δ', ὅπως ἐκείνη,

τὸλεληθότως σύνοφρυν

βλεφάρων ἴτιν κελεαινήν.

τὸδὲβλ´μμα νῦν ἀληθῶς

ἀπὸτοῦ πυρὸς ποαίησον.

ἅμα γλαυκὸν ὡς Ἀθήνης,

ἅμα δ' ὐγρὸν ὡς Κυθήρης.

γράφε ῥῖνα καὶπαρειὰς

ῥόδα τω¨ͺ γάλακτι μίχα.

γράφε χεῖλος, οἶα Πειθοῦς,

προκαλούμενον φίλημα.

ψρυφεροῦ δ' ἐσω γενειóυ

περὶλυγδίνῳ τραχηλῳ

Χάριτες πέτοιντο πᾶσαι.

στόλισον τὸλοιπὸν αὐτὴν

ὑρορορφύροισι πέπλοις·

διαφαινέτω δὲ σαρκῶν

ὀλίγον, τὸ σῶμ' ἐλένχον.

ἀπέχει· Βλέπω γὰρ αὐτήν·

τάχα, κηρέ, καὶ λαλήσεις.

sábado, 8 de maio de 2021

Anacreônticas XXIX

Natureza chifres [deu] aos bois

cascos deu aos cavalos,

pés rápidos [deu] às lebres

aos leões [deu] goelas dentadas,

aos peixes [deu]o nadar,

aos pássaros [deu] o voar,

aos homens [deu]a razão.

As mulheres nada ainda têm.

O que? Deram a beleza

contra todos os escudos,

contra as lanças todas:

vença pois o aço

e o fogo a beleza alguma sendo.


Anacreonte


Φúσις κέρατα ταύροις,

ἁπλὰς δ' ἔδωκεν ἵπποις,

ποδωκίην λαγωοῖς,

λεóυσι χάσμ' ὀδόντων,

τοῖς ἰχθύσιν τὸν νηκτόν,

τοῖς ὀρνεóις πέτασθαι,

τοῖς ἀνδράσιν φρόνημα.

γυναιξὶν οὐκ ἔτ' εἶχεν.

τίοὐν; δίδωσι κάλλος

ἀντ' ἀσπίδων ἁπασῶν,

ἀντ' ἐγχέων ἁπάντων·

νικᾷ δὲ καὶ σίδηρον

καὶ πῦρ καλή τις οὖσα.

quarta-feira, 14 de abril de 2021

Anacrêontica XVIII

Amável pomba

de onde, de onde voais?

de onde esse perfume

sobre o ar posto

respira e goteja?

Quem és? O que te preocupa?

Anacreonte me enviou

para as crianças, para Bathyllo,

no imediato de todos

os poderosos e tiranos.

Transportado por Kuthere [Afrodite]

agarrei pequeno hino,

eu ao Anacreonte

forneço este:

e agora, vejas, aquela carta entrego.

E falaram que imediatamente me

livre faria

Eu, pois, me libertou,

escravo dele permaneço:

Que pois devo voar

nas montanhas e nos ermos,

e em árvores pousar

comendo coisas selvagens?

estendido como pão

arrancado das mãos

do mesmo Anacreonte:

bebo o que me dão

do vinho do qual bebe:

bebido novamente danço

e o mestre envelhecido

bate asas onde lanço sombras.

Estendido sobre ele

ao [som do] barbito [espécie de lira] durmo.

Tenha tudo; afaste-se;

falador me fizeste,

homem, e corvo.


Anacreonte


᾿Ερασμίη πέλεια,

πόθεν πόθεν πέτασσαι;

πόθεν μύρων τοσούτων

ἐπ' ἠέρος θεóυσα

πνεéις τε καὶψεκάζεις;

τιíς εἶ; τίσοι μέλει δέ;

Ἀνακρέων μ' ἔπεμψεν

πρὸς παῖδα, πρὸς Βάθυλλον,

τὸν ἄρτι τῶν ἀπάντων

κρατοῦνται καὶτύραννον,

πέπρακέ μ' ἡ Κυθήρε

λαβοῦσα μικρὸν ὕμνον,

ἐγὼδ Ἀνακρεóντυ

διακονῶ τοσαῦτα·

καὶνῦν, ὁρᾷς, ἐκείνου

ἐπιστολὰς κομíζω

καίφησιν εὐθέως με

ἐλευθέρην ποιήσειν.

ἐγώδέ, κη-ν ἀφῇ με,

δούλη μενῶ παρ' αὐτῷ·

τίγάρ με δεῖ πέτασθαι

ὄρη τε καὶκατ" ἀγρούς,

καὶδένδρεσιν καθίζειν

φαγοῦσαι ἄγριόν τι;

τανῦν ἔδω μέν ἄρτον

ἀφαρπάσασα χειρῶν

Ἀνακρεóντος αὐτοῦ·

πιεῖν δέ μοι δίδωσι

τόν οἶνον ὃν προπίνει·

πιοῦσα δ' αὖ χορεύω

καὶδεσπότην γέροντα

πτεροῖσι συσκιάζω

κοιμωμένη δ' ἐπ' αὐτο῀ͺ

τῷ βαρβίτῳ καθεύδω.

ἔχεις ἅπαντ"· ἄπελθε·

λαλιστέραν μ' ἕθηκας,

ἄνθρωοε, καὶκορώνης.


terça-feira, 13 de abril de 2021

Anacreônticas XXVII

 O que desejares, farei

o que, sedutora andorinha?

Os ramos seus, as asas

desejas, pegarei e cortarei com a tesoura?

Ou devo dentro sua 

lingua, como aquele

Tereus, ceifar?

Por que de meu belo sonho

sua prematura voz

do Bathyllo [indica ideia de profundidade] [me] arrancou?


Anacreonte


Τí σοι θέλεις ποιήσω

τί, κωτίλη χελιδών;

τὰ ταρσά σευ τὰ κοῦφα

θέλεις λαβὼν ψαλίξω;

ἢ μᾶλλον ἔνδοθέν σευ

τὴν γλῶσσαν, ὡς ὁ Τηρεὺς

ἐκεῖνος, ἐκθερίξω;

τίμευ καλῶν ὀνείρων

ὑπορθριάισι φωναῖς

ἀφήπασας Βάθυλλον;

quinta-feira, 8 de abril de 2021

Anacreônticas XXVI

Atraves da noite dormindo

cobertos de tinta púrpura,

tornando-se Lyaio [Dionísio],

pareciam extremamente ordenados

para correr a céleres se estender no chão

com as jovens para se divertir.

Reprovando as crianças

batendo Lyaios [Dionísio]

roendo minha alma dizendo

através daquelas belas.

Desejando novamente beijar

Fujo inteiro do sonho

relembrando o corajoso

que novamente quis dormir


Anacreonte



Διὰ νυκτòς ἐγκαθεύδων

ἀλιπορφύροις τάπησιν.

γεγανυμένος Λυαίῳ,

ἐδόκουν ἄκροισι ταρσοῖς

δρόμον ὠκὺν ἐκτανυéιν

μετὰ παρθένων ἀθύρων.

ἐπεκερτόμουν δὲπαῖδες

ἁπαλώτεροι Λυαιóυ

δακέθυμά μοι λέγοντες

διὰ τάς καλὰς ἐκείνας.

ἐθέλοντα δ' αὖ φιλῆσαι

φύγον ἐξ ὑπνου με πάντες,

μεμονωμένος δ' ὁ τλήμων

πάλιν ἤθελον καθεύδειν.


Ἀνακρεων                                     

segunda-feira, 5 de abril de 2021

Anacreônticas XXV

 As musas Eros [deus do Amor]

faltava coroar

ao Kalei deram em troca [entregaram como refém] .

E agora Kuthereia [Afrodite]

procura, resgate portando,

liberar o Eros.

E libera ele

[ele] não se retira, espera pois:

[que ele a ] escravizar seja ensinado.


Anacreonte


Αἱ Μοῦσαι τὸν Ἔρωτα

δήσασαι στεπάνοισι

τῷ Κáλλει παρέδωκαν.

καὶ νῦν ἡΚυθέρεια

ζητεῖ λύτρα φέρουσα

λύσασθαι τὸν Ἔρωτα.

κἂ λύσῃ δέτις αὐτόν,

οὐκ ἔξεισι, μενεῖ δέ·

δουλευéιν δεδίδακται.